fortissimum

Discretiva

fortissimum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortissimum	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)
fortissimum	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)
fortissimum	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)
fortissimum	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /forˈtis.si.mum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·tis·si·mum — morphologica: fort-issim-um

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Sed male prima a pueritia inductus es et acutas manus habes et maiores tuos irreverenter pulsasti totiens et ipsam matrem tuam, me inquam ipsam, parricida denudas cotidie et percussisti saepius et quasi viduam utique contemnis nec vitricum tuum fortissimum illum maximumque bellatorem metuis. Quidni? cui saepius in angorem mei paelicatus puellas propinare consuesti. Sed iam faxo te lusus huius paeniteat et sentias acidas et amaras istas nuptias. —Metamorphoseon libri XI Apulei