fortissimorum

Discretiva

fortissimorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortissimōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)
fortissimōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	adiectivi fortissimus (fortis superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /for.tis.siˈmoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·tis·si·mō·rum — morphologica: fort-issim-orum

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Et unus: «Quo usque» inquit «ruptum istum asellum, nunc etiam claudum, frustra pascemus?» Et alius: «Quid quod et pessumo pede domum nostram accessit nec quicquam idonei lucri exinde cepimus sed vulnera et fortissimorum occisiones?» Alius iterum: «Certe ego, cum primum sarcinas istas quanquam invitus pertulerit, protinus eum vulturiis gratissimum pabulum futurum praecipitabo.» —Metamorphoseon libri XI Apulei