Jump to content

fortissimarum

E Victionario

Discretiva

fortissimarum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
fortissimārum casus genitivus pluralis · genus femininum adiectivi fortissimus (fortis superlativus)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /for.tis.siˈmaːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: for·tis·si·mā·rum — morphologica: fort-issim-arum

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus
23–79
P. Cornelius Tacitus
55–117
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Sequitur regio quarta gentium vel fortissimarum Italiae. in ora Frentanorum a Tiferno flumen Trinium portuosum, oppida Histonium, Buca, Hortona, Aternus amnis. intus Anxani cognomine Frentani, Carecini Supernates et Infernates, Iuanenses. — Marrucinorum Teatini. — Paelignorum Corfinienses, Superaequani, Sulmonenses. — Marsorum Anxatini, Antinates, Fucentes, Lucenses, Marruvini. — Albensium Alba ad Fucinum lacum. — Aequiculanorum Cliternini, Carseolani. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.Ch.n.)

  • tandem interrupto tumultu litteras patris recitat, in quis perscriptum erat, praecipuam ipsi fortissimarum legionum curam, quibuscum plurima bella toleravisset; ubi primum a luctu requiesset animus, acturum apud patres de postulatis eorum; misisse interim filium ut sine cunctatione concederet quae statim tribui possent; cetera senatui servanda quem neque gratiae neque severitatis expertem haberi par esset. —Annales P. Cornelii Taciti [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Universitas Turicensis, Liber 3, cap. 12, [106] — fortissimarum
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: fortissimarum.
  3. 3.0 3.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (The Latin Library): Liber I. [25] — fortissimarum