forti

Discretiva

forti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

fortī

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortī	casus dativus singularis	adiectivi fortis
fortī	casus ablativus singularis	adiectivi fortis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfor.tiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·tī — morphologica: fort-i

Italice

forti

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
forti	forma pluralis	adiectivi forte
forti	forma pluralis	substantivi forte

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfor.ti/

Syllabificatio phonetica: for·ti — morphologica: fort-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Sallustius Crispus –86…–34

Phaedrus ca. -10…+60

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• ut enim qui mortem in malis ponit non potest eam non timere, sic nemo ulla in re potest id, quod malum esse decreverit, non curare idque contemnere. quo posito et omnium adsensu adprobato illud adsumitur, eum, qui magno sit animo atque forti, omnia, quae cadere in hominem possint, despicere ac pro nihilo putare. quae cum ita sint, effectum est nihil esse malum, quod turpe non sit. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

class.  (ca. 42/41 a.C.n.)

• nunc vero quo loco res nostrae sint, iuxta mecum omnes intellegitis. exercitus hostium duo, unus ab urbe, alter a Gallia obstant; diutius in his locis esse, si maxume animus ferat, frumenti atque aliarum rerum egestas prohibet; quocumque ire placet, ferro iter aperiundum est. quapropter vos moneo, uti forti atque parato animo sitis et, quom proelium inibitis, memineritis vos divitias, decus, gloriam, praeterea libertatem atque patriam in dextris vostris portare. —De Catilinae coniuratione C. Sallusti Crispi

saec. I.  (ca. 45 p.C.n.)

• Opes invisae merito sunt forti viro,

Quia dives arca veram laudem intercipit.

Caelo receptus propter virtutem Hercules

Cum gratulantes persalutasset deos,

Veniente Pluto, qui Fortunae est filius,

Avertit oculos. Causam quaesivit pater.

«Odi» inquit «illum, quia malis amicus est

Simulque obiecto cuncta corrumpit lucro». —Fabulae Phaedri

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nec me praeterit huius quoque facti auctor adulterinus. Sed iam nunc ego sedulo periclitabor an oppido forti animo singularique prudentia sis praedita. Videsne insistentem celsissimae illi rupi montis ardui verticem, de quo fontis atri fuscae defluunt undae proxumaeque conceptaculo vallis inclusae Stygias inrigant paludes et rauca Cocyti fluenta nutriunt? Indidem mihi de summi fontis penita scaturrigine rorem rigentem hauritum ista confestim defer urnula. —Metamorphoseon libri XI Apulei