foraret

Discretiva

foraret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
forāret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	forō (forāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /foˈraːret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fo·rā·ret — morphologica: for-aret

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Item de eodem vico Bucciaco quaedam occurrit Parisios ita manu contracta, ut unguium acumen palmam foraret in intimam. Qui tantum oris sui ducta saliva pollice, nervorum distentionem, manus reformat imaginem. —Vita Germani Venantii Fortunati (ca. 530–600). XXXIX.