forabant

Discretiva

forabant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
forābant	tertia pluralis	imperfectum	activa	indicativus	forō (forāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /foˈraːbant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fo·rā·bant — morphologica: for-abant

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Inter incertos nos et ancipites, quibus occurri deberet, instantibus supra, an multitudini transcensu scalarum iam propugnacula ipsa prensanti, dividitur opera, et translatae leviores quinque ballistae, contra turrim locantur, quae ocius lignea tela fundentes, non numquam et binos forabant, e quibus pars graviter vulnerati ruebant, alii machinarum metu stridentium praecipites acti, laniatis corporibus interibant. —Res gestae Marcelini Ammiani (ca. 330–391). Liber XIX. Caput 5. Amida hinc circum muros, inde per subterraneos fornices duce transfuga oppugnatur.