foedus

Latine

Nomen substantivum

foed|us, -ĕris n

1. coniunctio hominum finem communem spectantium

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	foedus	foedĕra	I
gen.	foedĕris	foedĕrum	II
dat.	foedĕrī	foedĕribus	III
acc.	foedus	foedĕra	IV
abl.	foedĕre	foedĕribus	VI
voc.	foedus	foedĕra	V

Dictiones derivatae

• foederalis
• foederatio
• confoederatio

Translationes

coniunctio hominum finem communem spectantium	dilatare ▼

coniunctio hominum finem communem spectantium	collabi ▲

Germanice: Bund m, Bündnis n

Loci

Kerle

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XVI.

• Cantio octo vocum de sacro foedere contra Turcas. –Cantio composita a Jacobo de Kerle