floride

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfloːri.deː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flō·ri·dē — morphologica: florid-e

Notatio

← Latine: flōridus

Adverbium

flōridē (Comp. flōridius)

1. Cum floribus.

Translationes

Cum floribus	dilatare ▼

Cum floribus	collabi ▲

Anglice: bloomingly (en), flourishingly (en) Germanice: blühend (de), glänzend (de), prächtig (de)

Discretiva

floride dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

flōride

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
flōride	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi flōridus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfloːri.de/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flō·ri·de — morphologica: florid-e

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Mane factum est, et perfectis sollemnibus processi duodecim sacratus stolis, habitu quidem religioso satis, sed effari de eo nullo vinculo prohibeor, quippe quod tunc temporis videre praesentes plurimi. Namque in ipso aedis sacrae meditullio ante deae simulacrum constitutum tribunal ligneum iussus superstiti byssina quidem sed floride depicta veste conspicuus. Et umeris dependebat pone tergum talorum tenus pretiosa chlamida. —Metamorphoseon libri XI Apulei