finienda

Discretiva

finienda dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

fīnienda

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fīnienda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi fīniendus
fīnienda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi fīniendus
fīnienda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi fīniendus
fīnienda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi fīniendus
fīnienda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi fīniendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /fiːniˈen.da/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fī·ni·en·da — morphologica: fin-iend-a

fīniendā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fīniendā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi fīniendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /fiːniˈen.daː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fī·ni·en·dā — morphologica: fin-iend-a

Loci

Aulus Cornelius Celsus ca. -25…+50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30 p.C.n.)

• Si navigationem aliqua res prohibet, lectica vel alio modo corpus movendum est; tum a negotiis abstinendum est omnibusque rebus, quae sollicitare animum possunt; somno indulgendum; cavendae destillationes, ne, si quid cura levarit, exasperent; et devitanda cruditas, simulque et sol et frigus; os obtegendum; fauces velandae; tussicula suis remediis finienda; et quamdiu quidem febricula incursat, huic interdum abstinentia, interdum etiam tempestivis cibis medendum; eoque tempore bibenda aqua. —De Medicina Celsi