Jump to content

ferente

E Victionario

Discretiva

ferente dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
ferente casus ablativus singularis participii ferēns

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /feˈrente/(classice)
Syllabificatio phonetica: fe·ren·te morphologica: fer-ent-e

Loci

[+/-]

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • catlitionem rustici vocant, gestiente natura semina accipere eaque animam ferente omnibus satis. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber sextus decimus, cap. 39, [94] ferente
  2. Vicicitatio: ferente.