feminata
Discretiva
 |
feminata dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]fēmināta
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| fēmināta | casus nominativus singularis · genus femininum | participii fēminātus |
| fēmināta | casus vocativus singularis · genus femininum | participii fēminātus |
| fēmināta | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii fēminātus |
| fēmināta | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii fēminātus |
| fēmināta | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii fēminātus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /feːmiˈnaːta/ (classice) - Syllabificatio phonetica: fē·mi·nā·ta — morphologica: feminat-a
fēminātā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| fēminātā | casus ablativus singularis · genus femininum | participii fēminātus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /feːmiˈnaːtaː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: fē·mi·nā·tā — morphologica: feminat-a