fascinationis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg fascinationis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
fascinātiōnis casus genitivus singularis substantivi fascinātiō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /faskinaːtiˈoːnis/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·ti·ō·nis — morphologica: fascination-is

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

  • Et hic oritur omne genus fascinationis; non quod fascinatio dicatur per solum verbum casualiter prolatum, non in tempore debitae constellationis, nec cum forti cogitatione animae, et desiderio confidenti, et intentione certa, sed ad nutum loquentis, sic est stulta consideratio, et magica, et vetularum, et extra considerationem sapientum, et nihil operetur, nec fit aliquid, nisi diabolus propter peccata hominum operetur latenter. —Opus tertium Rogerii Baconis. (c.1214–1294)