fascinationes

Discretiva

fascinationes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fascinātiōnēs	casus nominativus pluralis	substantivi fascinātiō
fascinātiōnēs	casus accusativus pluralis	substantivi fascinātiō
fascinātiōnēs	casus vocativus pluralis	substantivi fascinātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskinaːtiˈoːneːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·ti·ō·nēs — morphologica: fascination-es

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Omnium vero in primis ieiuam salivam contra serpentes praesidio esse docuimus, sed et alios efficaces eius usus recognoscat vita. despuimus comitiales morbos, hoc est contagia regerimus. simili modo et fascinationes repercutimus dextraeque clauditatis occursum. —Naturalis historia Plinii

Latinitas nova

saec. XVI.

• Excantantes quoque, ni se in vehementiorem spiritum concitent inculcandum, commovendum, exsolvendum, devinciendumque, non devincient, non exsolvent, non commovebunt, non inculcabunt spiritum. Hinc illae artificiosae fascinationes, hinc medicae adiurationes. Et certe ex naturalibus concitato affectu haec irati perficimus, quae nobis quietis atque pacatis sunt impossibilia. —Ars reminescendi Triginta sigilli Sigillus sigillorum Iordani Bruni