fascinationem

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg fascinationem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
fascinātiōnem casus accusativus singularis substantivi fascinātiō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /faskinaːtiˈoːnem/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·ti·ō·nem — morphologica: fascination-em

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Oculis quoque exitialem fascinationem fieri in isdem libris scriptum est, traditurque esse homines in Illyriis, qui interimant videndo, quos diutius irati viderint, eosque ipsos mares feminasque, qui visu tam nocenti sunt, pupillas in singulis oculis binas habere. —Noctes Atticae A. Gellii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber nonus, 4. p. 8 — fascinationem
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: fascinationem.