fascinationem

Discretiva

fascinationem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fascinātiōnem	casus accusativus singularis	substantivi fascinātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskinaːtiˈoːnem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·ti·ō·nem — morphologica: fascination-em

Loci

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• Oculis quoque exitialem fascinationem fieri in isdem libris scriptum est, traditurque esse homines in Illyriis, qui interimant videndo, quos diutius irati viderint, eosque ipsos mares feminasque, qui visu tam nocenti sunt, pupillas in singulis oculis binas habere. —Noctes Atticae A. Gellii