fascinatione

Discretiva

fascinatione dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Italice: fascinazione

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fascinātiōne	casus ablativus singularis	substantivi fascinātiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskinaːtiˈoːne/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·ti·ō·ne — morphologica: fascination-e

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

• Et iterum potest elici quid intelligendum est de fascinatione, quae licet habeat verbum suspectum, et potest modo intelligi ut vetulae sortilegae et magici considerant; tamen certum est quod multi homines sunt malae complexionis et corruptae compositionis et infirmae, ita quod contagiosi sint, sicut homines infirmi multis morbis contagiosis. —Opus maius Rogerii Baconis. (c.1214–1294)