explorando

Discretiva

explorando dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
explōrandō	—	—	activa	gerundium­	dativo	explōrō (explōrāre)
explōrandō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	explōrō (explōrāre)

Forma	Modus flexurae	originis
explōrandō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi explōrandus
explōrandō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi explōrandus
explōrandō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi explōrandus
explōrandō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi explōrandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /eks.ploːˈrandoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ex·plō·ran·dō — morphologica: ex-plor-and-o

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Hinc nos egressos, Persae cum saepe afflicti, peditum stabiles pugnas horrerent, structis insidiis, occulte comitabantur, altrinsecus viantes catervas a celsis collibus explorando, ut id suspicans miles, ad usque perpetuum diem nec vallum erigeret nec sudibus se communiret. —Res gestae Ammiani Marcellini (c.330–c.391). Liber XXV. Caput III.