epigrammaton

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg epigrammaton dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
epigrammatōn casus genitivus pluralis substantivi epigramma
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /epiˈgrammatoːn/(classice)
Syllabificatio phonetica: e·pi·gram·ma·tōn — morphologica: epi-grammat-on
Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

Marcus Valerius Martialis 40-103
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Lascivam verborum veritatem, id est epigrammaton linguam, excusarem, si meum esset exemplum: sic scribit Catullus, sic Marsus, sic Pedo, sic Gaetulicus, sic quicumque perlegitur. —Epigrammata M. Valerii Martialis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Universitas Turicensis): Liber primus. Prologus — epigrammaton
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: epigrammaton.