epigrammate

Discretiva

epigrammate dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
epigrammate	casus ablativus singularis	substantivi epigramma

Appellatio pronuntiatusque

API: /epiˈgrammate/

(classice)

Syllabificatio phonetica: e·pi·gram·ma·te — morphologica: epi-grammat-e

Loci

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• M. autem Varro in primo De Imaginibus, uter prior sit natus parum constare dicit, sed non esse dubium quin aliquo tempore eodem vixerint, idque ex epigrammate ostendi quod in tripode scriptum est, qui in monte Helicone ab Hesiodo positus traditur. —Noctes Atticae A. Gellii