epigrammate

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg epigrammate dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
epigrammate casus ablativus singularis substantivi epigramma
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /epiˈgrammate/(classice)
Syllabificatio phonetica: e·pi·gram·ma·te — morphologica: epi-grammat-e

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • M. autem Varro in primo De Imaginibus, uter prior sit natus parum constare dicit, sed non esse dubium quin aliquo tempore eodem vixerint, idque ex epigrammate ostendi quod in tripode scriptum est, qui in monte Helicone ab Hesiodo positus traditur. —Noctes Atticae A. Gellii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber tertius, 11. p. [3] — epigrammate
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: epigrammate.