dubitande

Discretiva

dubitande dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dubitande	casus vocativus singularis · genus masculinum	gerundivi dubitandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /du.biˈtan.de/

(classice)

Syllabificatio phonetica: du·bi·tan·de — morphologica: dubit-and-e

Loci

P. Ovidius Naso -42...+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (12-16 p.C.n.)

• Accipe conloquium gelido Nasonis ab Histro,

Attice iudicio non dubitande meo.

Ecquid adhuc remanes memor infelicis amici

deserit an partis languida cura suas?

Non ita di mihi sint tristes ut credere possim

fasque putem iam te non meminisse mei.

Ante oculos nostros posita est tua semper imago

et videor vultus mente videre tuos. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis