divideris

Discretiva

divideris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

dīvideris

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīvideris	secunda singularis	praesens	passiva	indicativus	dīvidō (dīvidere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːˈwideris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·vi·de·ris — morphologica: di-vid-eris

dīvidēris

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīvidēris	secunda singularis	futurum	passiva	indicativus	dīvidō (dīvidere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːwiˈdeːris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·vi·dē·ris — morphologica: di-vid-eris

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Tu cum in tribus una sis, nullo pacto divideris; nulla humanae curiositatis calumnia commoveris. —Tractatus Zenonis Veronensis (c.† 380). Tractatus II. De Spe, Fide et Charitate.