dividendorum

Discretiva

dividendorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dīvidendōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	gerundivi dīvidendus
dīvidendōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	gerundivi dīvidendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːwidenˈdoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·vi·den·dō·rum — morphologica: di-vidend-orum

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

• Si volueris dividere centenum vel millenum, et deinceps, per decenum cum singulari compositum, primum centenum veluti supra divides, sumpta differentia divisoris a singulari ad decenum: et quod superaverit, per denominationem propositi centeni multiplicabis: et si singulariter centeno ad compositionem additur: aut decenus cum singulari, diminues vel aggregabis (quemadmodum superius dictum est) in decenis et singularibus: et primi quidem articuli sunt in summa dividendis proxima ac minore: augmentati vero in articulos alios, dividendorum obtinent sedes. —De divisione numerorum Auctoris incerti (ca. 820). Libellus. Item alia divisio centeni vel milleni, et deinceps per eosdem divisores.