dividebamur

Discretiva

dividebamur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dīvidēbāmur	prima pluralis	imperfectum	passiva	indicativus	dīvidō (dīvidere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /diːwideːˈbaːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dī·vi·dē·bā·mur — morphologica: di-vid-ebamur

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. IX.

• Agebamus utrique Scripturarum delectabilem lusum, et schalmum in lacu nescientes regere, Euxini maris credebamur fragori. Nam pueriles contentiones pro doctrinis, quibus dividebamur, non odiose, sed delectabiliter epistolatim in invicem egimus, et rhythmicis versibus nos laudibus mulcebamus. —Vita Eulogii Alvari Cordubensis (ca. 800-862). Caput primum, 2.