direptio
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /diːˈreptioː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dī·rep·ti·ō — morphologica: di-rept-io
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]dīrepti|ō, -ōnis fem.
- Factum diripiendi.
Declinatio
[+/-]| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | dīreptiō | dīreptiōnēs | I |
| gen. | dīreptiōnis | dīreptiōnum | II |
| dat. | dīreptiōnī | dīreptiōnibus | III |
| acc. | dīreptiōnem | dīreptiōnēs | IV |
| abl. | dīreptiōne | dīreptiōnibus | VI |
| voc. | dīreptiō | dīreptiōnēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Collocationes
[+/-]- direptio urbis
- bonorum direptiones
Translationes
[+/-]Factum diripiendi
|
|