dilatis

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg dilatis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
dīlātīs casus dativus pluralis participii dīlātus
dīlātīs casus ablativus pluralis participii dīlātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /diːˈlaːtiːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: dī·lā·tīs — morphologica: di-lat-is

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 Decimus Iunius Iuvenalis
100-128
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Ego dilatis iis, quae praecipue scalpellum et manum postulant, nunc de is dicam, quae maxime medicamentis egent. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Quod quidem natum ab ostentatione declamatoria iam in forum venit, postquam agere causas non ad utilitatem litigatorum, sed ad patronorum iactationem repertum est, ne, si pressae illi, qualis saepius desideratur, narrationis gracilitati coniuncta argumentorum pugnacitas fuerit, dilatis diutius dicendi voluptatibus oratio refrigescat. —Institutio oratoria Quintiliani [3][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Sed nunc dilatis averte negotia cutis
et gratam requiem dona tibi, quando licebit
per totum cessare diem. non faenoris ulla
mentio nec, prima si luce egressa reverti
nocte solet, tacito bilem tibi contrahat uxor
umida suspectis referens multicia rugis
vexatasque comas et vultum auremque calentem. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [4][2]

Latinitas humanistica[+/-]

saec. XIV.

  • Media via igitur electa est, ut maioribus dilatis, aliquid pro solatio illius temporis meditarer. —Epistole familiares Petrarcae [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 26. p. [1] — dilatis
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: dilatis.
  3. 3.0 3.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber quartus, 3. p. [2] — dilatis
  4. 4.0 4.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XI, versus 183 — dilatis
  5. 5.0 5.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Epistole familiares. (Universitas Turicensis): Liber X. 4: [11] — dilatis