digno
Notatio
[+/-]Verbum transitivum
[+/-]dign|ō, -āre, -āvi, -ātum
Coniugatio
[+/-]Radix perfecta dignāv- | ||
---|---|---|
Perfectum indicativum | ||
act. | sing. | plur. |
I. | dignāvī | dignāvimus |
II. | dignāvistī | dignāvistis |
III. | dignāvit | dignāvērunt |
Perfectum subiunctivum | ||
act. | sing. | plur. |
I. | dignāverim | dignāverīmus |
II. | dignāverīs | dignāverītis |
III. | dignāverit | dignāverint |
Plusquam perfectum indicativum | ||
act. | sing. | plur. |
I. | dignāveram | dignāverāmus |
II. | dignāverās | dignāverātis |
III. | dignāverat | dignāverant |
Plusquam perfectum subiunctivum | ||
act. | sing. | plur. |
I. | dignāvissem | dignāvissēmus |
II. | dignāvissēs | dignāvissētis |
III. | dignāvisset | dignāvissent |
Futurum perfectum | ||
act. | sing. | plur. |
I. | dignāverō | dignāverimus |
II. | dignāveris | dignāveritis |
III. | dignāverit | dignāverint |
|
|
|
Dictiones derivatae
[+/-]Usus
[+/-]