Jump to content

diei

E Victionario

Discretiva

diei dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
diēī casus genitivus singularis substantivi diēs
diēī casus dativus singularis substantivi diēs

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /diˈeːiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: di·ē·ī — morphologica: diei

Loci[+/-]

M. Porcius Cato
-234…-149
Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

antiq.

  • Ubi cognovit quo modo fundus cultus siet, opera quaeque facta infectaque sient, postridie eius diei vilicum vocet, roget quid operis siet factum, quid restet, satisne temperi opera sient confecta, possitne quae reliqua sient conficere, et quid factum vini, frumenti aliarumque rerum omnium. —De agri cultura M. Porci Catonis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Iamque tempore, ut aiebat sacerdos, id postulante stipatum me religiosa cohorte deducit ad proximas balneas et prius sueto lavacro traditum, praefatus deum veniam, purissime circumrorans abluit, rursumque ad templum reductum, iam duabus diei partibus transactis, ante ipsa deae vestigia constituit secretoque mandatis quibusdam, quae voce meliora sunt, illud plane cunctis arbitris praecipit, decem continuis illis diebus cibariam voluptatem cohercerem neque ullum animal essem et invinius essem. —Metamorphoseon libri XI Apulei [3]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Porcius Cato - De re rustica (vel: De agri cultura). (The Latin Library): Caput 2. Versus 1 — diei
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: diei.
  3. Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber XI. Capitulum XXIII. Versus 2 — diei