dens

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Dens

Latine[+/-]

Dentes in ore.

Appellatio[+/-]

dens, dentis

Notatio[+/-]

← Protindeuropaee *H₁dent-

Nomen substantivum[+/-]

dēns, dentis masc.

  1. Ossea pars corporis quae in maxilla fertur, ad cibum masticandum adhibita.

Declinatio[+/-]

sing. plur.
nom. dēns dentēs
voc. dēns dentēs
acc. dentem
dentim
dentēs
dentīs
gen. dentis dentium
dat. dentī dentibus
abl. dente
dentī
dentibus

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Anglice

tooth en

Dacoromane

dinte m ro

Finnice

hammas fi

Germanice

Zahn m de

Graeca Antiqua

ὀδούς (odūs, masc.)

Hispanice

diente masc. es

Ruthenice

зуб masc. ru