demonstratarum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstratarum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrātārum casus genitivus pluralis · genus femininum participii dēmōnstrātus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnstraːˈtaːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·trā·tā·rum — morphologica: de-monstrat-arum

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • haec est omni in re animorum condicio, ut a necessariis orsa primo cuncta pervenerint ad nimium. igitur demonstratarum priore libro herbarum reliquos effectus reddemus, adicientes ut quasque ratio dictabit. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVI, 9. p. [20] — demonstratarum
  2. Vicicitatio: demonstratarum.