demonstranda

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg demonstranda dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

dēmōnstranda[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
dēmōnstranda casus nominativus singularis · genus femininum gerundivi dēmōnstrandus
dēmōnstranda casus vocativus singularis · genus femininum gerundivi dēmōnstrandus
dēmōnstranda casus nominativus pluralis · genus neutrum gerundivi dēmōnstrandus
dēmōnstranda casus accusativus pluralis · genus neutrum gerundivi dēmōnstrandus
dēmōnstranda casus vocativus pluralis · genus neutrum gerundivi dēmōnstrandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtranda/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·tran·da — morphologica: de-monstr-and-a

dēmōnstrandā[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
dēmōnstrandā casus ablativus singularis · genus femininum gerundivi dēmōnstrandus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /deːmoːnsˈtrandaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·mōns·tran·dā — morphologica: de-monstr-and-a

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • <n>o<n> demonstranda remedia, quorum medicina maioris mali periculum adferat: —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XXI, 105. p. [180] — demonstranda
  2. Vicicitatio: demonstranda.