cycnorum

Discretiva

cycnorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cycnōrum	casus genitivus pluralis	substantivi cycnus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kykˈnoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cyc·nō·rum — morphologica: cycn-orum

Formae aliae

• cygnōrum

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

• haud procul Hennaeis lacus est a moenibus altae,

nomine Pergus, aquae: non illo plura Caystros

carmina cycnorum labentibus audit in undis.

silva coronat aquas cingens latus omne suisque

frondibus ut velo Phoebeos submovet ictus; —Metamorphoses Ovidii Nasonis