Jump to content

cursore

E Victionario
Solum cursore Linguae multae
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Cursore.

Discretiva

cursore dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
cursōre casus ablativus singularis substantivi cursor

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /kurˈsoːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·sō·re — morphologica: cursor-e

Loci

[+/-]
Plinius minor 61-113 Apuleius ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Haec ut inter istas occupationes aliquid aliquando rideres, illud serio: vide ut mihi viaticum reddas, quod impendi data opera cursore dimisso. —Epistulae Plini minoris [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Sed dira illa femina et malitiae novercalis exemplar unicum non acerba filii morte, non parricidii conscientia, non infortunio domus, non luctu mariti vel aerumna funeris commota cladem familiae in vindictae compendium traxit, missoque protinus cursore, qui vianti marito domus expugnationem nuntiaret, ac mox eodem ocius ab itinere regresso personata nimia temeritate insimulat privigni veneno filium suum interceptum. —Metamorphoseon libri XI Apulei [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Caecilius Secundus - Epistularum libri decem. (Bibliotheca Augustana): Liber septimus, Epistula 12, [6] — cursore
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: cursore.
  3. 3.0 3.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber X. Capitulum V. Versus 3 — cursore