curretur

Discretiva

curretur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currētur	tertia singularis	futurum	passiva	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈreːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·rē·tur — morphologica: curr-etur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Certatim posthac, mihi crede, ad hoc opus curretur neque occasionis tarditas exspectabitur. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis