curreres

Discretiva

curreres dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currerēs	secunda singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkur.rereːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·re·rēs — morphologica: curr-eres

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Idem sompnium ad Antiphonem retulit, quem unum ex grais sompniorum coniectoribus in primis celebratum video; at ille: ‘Vinceris’ inquit, ‘hauddubie. Non animadvertisti te a quatuor preventum esse dum curreres?’ —Rerum memorandarum libri Petrarcae