currenda

Discretiva

currenda dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
currenda	casus nominativus singularis · genus femininum	gerundivi currendus
currenda	casus vocativus singularis · genus femininum	gerundivi currendus
currenda	casus nominativus pluralis · genus neutrum	gerundivi currendus
currenda	casus accusativus pluralis · genus neutrum	gerundivi currendus
currenda	casus vocativus pluralis · genus neutrum	gerundivi currendus

API: /kurˈrenda/

Syllabificatio phonetica: cur·ren·da — morphologica: curr-end-a

Forma	Modus flexurae	originis
currendā	casus ablativus singularis · genus femininum	gerundivi currendus

API: /kurˈrendaː/

Syllabificatio phonetica: cur·ren·dā — morphologica: curr-end-a

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. IV.

Iam currenda sunt omnia, quia et via est plana, et cogitandum est quid portemus. Adhuc quidem spectatores in amphitheatro forte insaniunt, et in sole sedent: et nos si stamus, tamen in umbraculo sumus, et utiliora et pulchriora sunt quae spectamus. —Enarrationes in Psalmos Augustini ^[1]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Augustinus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q