curremus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg curremus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
currēmus prima pluralis futurum activa indicativus currō (currere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kurˈreːmus/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·rē·mus — morphologica: curr-emus
Usus[+/-]
Latinitas mediaevalis

saec. XIII.

  • Contemplans insuper indicibiles eius delicias, divitias et honores perpetuos et suspirando prae nimio cordis desiderio et amore proclames:
Trahe me post te, curremus in odorem unguentorum tuorum, sponse caelestis! —Epistola ad sanctam Agnetem de Praga Clarae Assisiensis (ca. 1194-1253). Epistola IV.