currebat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg currebat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
currēbat tertia singularis imperfectum activa indicativus currō (currere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kurˈreːbat/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·rē·bat — morphologica: curr-ebat

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Metellus cum prima luce furtim in campum itineribus prope deviis currebat; adsequitur inter lucos hominem Milo, obnuntiat. Ille se recepit magno et turpi Q. Flacci convicio. Ante diem X Kal. nundinae. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1][2]

class.

  • At olim et pauca erant balnea nec ullo cultu exornata. Cur enim exornaretur res quadrantaria et in usum, non in oblectamentum reperta? Non suffundebatur aqua nec recens semper velut ex calido fonte currebat, nec referre credebant, in quam perlucida sordes deponerent. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [3][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Desultores nominati quod olim, prout quisque ad finem cursus venerat, desiliebat et currebat; sive quod de equo in equum transiliebat. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber quartus. 3 [4] — currebat
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: currebat.
  3. 3.0 3.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 11. 86, versus 9 — currebat
  4. 4.0 4.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber XVIII. Caput XXXIX. [1] — currebat