currebant

Discretiva

currebant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currēbant	tertia pluralis	imperfectum	activa	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈreːbant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·rē·bant — morphologica: curr-ebant

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

Petronius Arbiter ca. 14-66

Isidorus Hispalensis 560-636

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• libera currebant et inobservata per annum

sidera; constabat sed tamen esse deos.

non illi caelo labentia signa tenebant,

sed sua, quae magnum perdere crimen erat,

illa quidem <e> feno, sed erat reverentia feno

quantam nunc aquilas cernis habere tuas. —Fasti Ovidii Nasonis

• Ceteri convivae circa labrum manibus nexis currebant et gingilipho ingenti clamore exsonabant. Alii autem [aut] restrictis manibus anulos de pavimento conabantur tollere aut posito genu cervices post terga flectere et pedum extremos pollices tangere. —Satyricon T. Petronii Arbitri

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Circenses autem ludi ideo dicti, vel a circumeundo, vel quod ubi nunc metae sunt; olim gladii ponebantur, quos quadrigae circuibant, et inde dicti circenses, ab ensibus circa quos currebant. Siquidem in littore circa ripas fluminum currus agitantes, gladios in ordine in ripae littore ponebant, et erat artis equum circa pericula torquere. Inde et circenses dicti putantur, quasi circum enses. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Neque enim cuius vita brevior fuit, celerius diem duxit quam ille cui longior; sed cum equaliter equalia momenta raperentur ambobus, alter abiit propius, alter remotius, quo non impari velocitate ambo currebant. —Epistole familiares Petrarcae