currebam

Discretiva

currebam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currēbam	prima singularis	imperfectum	activa	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈreːbam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·rē·bam — morphologica: curr-ebam

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (ca. 2-8)

• plangere nuda meis conabar pectora palmis,

sed neque iam palmas nec pectora nuda gerebam;

currebam, nec, ut ante, pedes retinebat arena,

sed summa tollebar humo; mox alta per auras

evehor et data sum comes inculpata Minervae. —Metamorphoses Ovidii Nasonis