cucurrisset

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cucurrisset dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
cucurrisset tertia singularis plusquam perfectum activa coniunctivus currō (currere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kukurˈrisset/(classice)
Syllabificatio phonetica: cu·cur·ris·set — morphologica: cucurr-isset

Usus[+/-]

Latinitas nova

saec. XXI.

  • Cumque illuxisset mane, venit Ionathas in agrum iuxta placitum David, et puer parvulus cum eo. Et ait ad puerum suum: Vade, et affer mihi sagittas quas ego iacio. Cumque puer cucurrisset, iecit aliam sagittam trans puerum. —Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Vetus Testamentum. Liber Primus Regum. Caput 20, [36].