cucurrerat

Discretiva

cucurrerat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
cucurrerat	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	currō (currere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuˈkur.rerat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cu·cur·re·rat — morphologica: cucurr-erat

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• sed praeteriti temporis distinctiones tres inveniuntur: una, quae est quasi vetustissima, quam dicimus plusquamperfectam, ut est cucurrerat; alia proxima huic, quae est perfecta, ut est cucurrit; tertia, quae inperfecta appellatur, ut est currebat; et hae artificales dicuntur. —De nomine et verbo Consentii grammatici (fl. c.450). De verbo.