Jump to content

creditor

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈkreːditor/(classice)
Syllabificatio phonetica: crē·di·tor — morphologica: credi-tor

Notatio

[+/-]
Latine: crēdō

Nomen substantivum

[+/-]

crēdi|tor, -tōris masc.

  1. Qui aliquid alteri credit, quod proinde sibi debetur.

Declinatio

[+/-]
m. sing. plur.
nom. crēditor crēditōrēs I
gen. crēditōris crēditōrum II
dat. crēditōrī crēditōribus III
acc. crēditōrem crēditōrēs IV
abl. crēditōre crēditōribus VI
voc. crēditor crēditōrēs V

Dictiones collatae

[+/-]

Antonyma · contraria

Translationes

[+/-]

Discretiva

creditor dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
crēditor secunda singularis futurum passiva imperativus crēdō
crēditor tertia singularis futurum passiva imperativus crēdō

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈkreːditor/(classice)
Syllabificatio phonetica: crē·di·tor — morphologica: cred-itor