contrahite

Discretiva

contrahite dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
contrahite	secunda pluralis	praesens	activa	imperativus	contrahō (contrahere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈtra.hite/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·tra·hi·te — morphologica: con-trah-ite

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Hoc precor, hoc satis est. Convenite modo distractosque animos vultusque contrahite neve alterutrum, quod valde amastis, horrescite, et nisi me vultis in lacrimis ac dolore senescere, redite in id ipsum, neu viscera mea canibus lanianda discerpite. —Epistole familiares Petrarcae