contrahimus

Discretiva

contrahimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
contrahimus	prima pluralis	praesens	activa	indicativus	contrahō (contrahere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈtra.himus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·tra·hi·mus — morphologica: con-trah-imus

Loci

M. Tullius Cicero 106-43 a.C.n.

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (46 a.C.n.)

• itaque et lumen mutari saepe volumus et situs earum rerum quas intuemur, et intervalla aut contrahimus aut diducimus, multaque facimus usque eo dum aspectus ipse fidem faciat sui iudicii. —Lucullus Ciceronis

Latinitas nova

saec. XVI.

• Idque non solum ex visu provenit, sed et ex phantasia et ex olfactu, quandoquidem ex quorundam pharmacorum et simplicium odore vim purgativam contrahimus, aliquid etiam horrendum audientes, etiam quod iudicemus fabulosum, contremiscimus, et quorumdam etiam attactu morbos contrahimus. —Ars reminescendi Triginta sigilli Sigillus sigillorum Iordani Bruni