contrahes

Discretiva

contrahes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
contrahēs	secunda singularis	futurum	activa	indicativus	contrahō (contrahere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkon.tra.heːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·tra·hēs — morphologica: con-trah-es

Loci

Quintus Horatius Flaccus 65-8 a.C.n.

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (23 a.C.n.)

• sperat infestis, metuit secundis

alteram sortem bene praeparatum

pectus: informis hiemes reducit

Iuppiter, idem

submovet; non, si male nunc, et olim

sic erit: quondam cithara tacentem

suscitat Musam neque semper arcum

tendit Apollo.

rebus angustis animosus atque

fortis adpare, sapienter idem

contrahes vento nimium secundo

turgida vela. —Carminum libri IV Q. Horatii Flacci

class.

• Est ergo tanti ulla potentia, ut sit tibi tam ebrius sermo? Ingeniosus ille vir fuit, magnum exemplum Romanae eloquentiae daturus, nisi illum enervasset felicitas, immo castrasset. Hic te exitus manet, nisi iam contrahes vela, nisi, quod ille sero voluit, terram leges. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae