continueris

Discretiva

continueris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continueris	secunda singularis	perfectum	activa	coniunctivus	contineō (continēre)
continueris	secunda singularis	futurum exactum	activa	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈnu.e.ris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nu·e·ris — morphologica: continu-eris

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• dic mihi, placetne tibi primum edere iniussu meo? hoc ne Hermodorus quidem faciebat, is qui Platonis libros solitus est divulgare, ex quo ‘λóγοισιν ‘Ερμóδωρος.’ quid? illud rectumne existimas quoiquam ante quam Bruto, cui te auctore προσφωνῶ? scripsit enim Balbus ad me se a te quintum ‘de finibus’ librum descripsisse; in quo non sane multa mutavi sed tamen quaedam. tu autem commode feceris si reliquos continueris, ne et ἀδιóρϑωτα habeat Balbus et ἕωλα Brutus. sed haec hactenus, ne videar περì μικρὰ σπουδάζειν. etsi nunc quidem maxima mihi sunt haec; quid est enim aliud? —Epistolae ad Atticum Ciceronis