continetur

Discretiva

continetur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continētur	tertia singularis	praesens	passiva	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈneːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nē·tur — morphologica: con-ting-itur

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Phaedrus ca. -10…+60

Sextus Iulius Frontinus ca. 40–103

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

• Sed quae ex statu contentio efficitur, eam Graeci κρινόμενον vocant, mihi placet id, quoniam quidem ad te scribo, qua de re agitur vocari. Quibus autem hoc qua de re agitur continetur, ea continentia vocentur, quasi firmamenta defensionis, quibus sublatis defensio nulla sit. Sed quoniam lege firmius in controversiis disceptandis esse nihil debet, danda est opera ut legem adiutricem et testem adhibeamus. In qua re alii quasi status existunt novi, sed appellentur legitimae disceptationes. —Topica Ciceronis

saec. I.  (ca. 40 p.C.n.)

• Excedit animus quem proposuit terminum;

Sed difficulter continetur spiritus,

Integritatis qui sincerae conscius

A noxiorum premitur insolentiis.

Qui sint, requires; apparebunt tempore.

Ego, quondam legi quam puer sententiam,

«Palam mutire plebeio piaculum est»,

Dum sanitas constabit, pulchre meminero. —Fabulae Phaedri

saec. I.  (ca. 97 p.C.n.)

• Sequens diversitas est quod alius modus concipitur ad capita, alius nec exiguo minor in piscinis, minimus deinde distributione continetur. Cuius rei causa est fraus aquariorum, quos aquas ex ductibus publicis in privatorum usus derivare deprehendimus. Sed et plerique possessorum, e quorum agris aqua circumducitur, formas rivorum perforant, unde fit ut ductus publici hominibus privatis vel ad hortorum usus itinera suspendant. —De aquaeductu urbis Romae Frontini