contineris

Discretiva

contineris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continēris	secunda singularis	futurum	passiva	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈneːris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nē·ris — morphologica: con-tin-eris

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 158 p.C.n.)

• At tu fortasse te putas sanum, quod non domi contineris, sed insaniam tuam, quoquo te duxerit, sequeris. Atqui contende, si vis, furorem tuum cum Thalli furore: invenies non permultum interesse, nisi quod Thallus sibi, tu etiam aliis furis. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei