continebunt

Discretiva

continebunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continēbunt	tertia pluralis	futurum	activa	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈneːbunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nē·bunt — morphologica: con-tin-ebunt

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (63 a.C.n. / 691 a.u.)

• Qui locus propter ubertatem agrorum abundantiamque rerum omnium superbiam et crudelitatem genuisse dicitur, ibi nostri coloni delecti ad omne facinus a xviris conlocabuntur, et, credo, qua in urbe homines in vetere dignitate fortunaque nati copiam rerum moderate ferre non potuerunt, in ea isti vestri satellites modeste insolentiam suam continebunt. —De lege agraria oratio secunda contra P. Servilium Rullum tr. pleb. in Senatu Ciceronis