contineamus

Discretiva

contineamus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
contineāmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.ti.neˈaːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·ne·ā·mus — morphologica: con-tin-eamus

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Considera tu itaque an id bonum vocandum sit quo deus ab homine, homo ab animalibus vincitur. Summum bonum in animo contineamus: obsolescit si ab optima nostri parte ad pessimam transit et transfertur ad sensus, qui agiliores sunt animalibus mutis. Non est summa felicitatis nostrae in carne ponenda: bona illa sunt vera quae ratio dat, solida ac sempiterna, quae cadere non possunt, ne decrescere quidem ac minui. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae