contactui

Discretiva

contactui dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
contāctuī	casus dativus singularis	substantivi contāctus

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈtaːk.tu.iː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·tāc·tu·ī — morphologica: con-tact-ui

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.  (opus 1618 p.C.n. Wittenbergae)

• Nam praeter ea, quae omnibus corporibus, quae se tangere dicuntur, sunt communia, habere scilicet magnitudines distinctas, certam partium positionem, locum et extrema simul: hoc contactui physico peculiare est, ut corpora, quae se eo tangunt, invicem agant et patiantur. —Epitome naturalis scientiae Danielis Sennerti (1572-1637). Liber III. Cap. II. De actione, passione, et mistione Elementorum.